Kóžde lěto znowa so rozžohnujemy a měsacaj pozdźišo witamy. Ći jedni du z abituru w zaku, ći tamni přińdu wćipni a napjeći do noweho žiwjenskeho wotrězka. Tajki drje je zaćah do internata. Wotstawk k swójbje bywa wjetši, nowa zhromadnosć a samostatnosć we wjetšej “swójbje” runolětnych móže so wuwiwać. Derje tym, kotřiž to wužić wědźa.
Abibal a wšelake rozžohnowanske akcije, kaž wječor w parku z eksternymi, jědnatkami, studentami su přewšo rjane a wažne kroki. Derje, jeli so nazhonita mjezsobnosć šulskich lět – kaž internatneho žiwjenja – dale njesu. Wězo njeje kóždy přećel wulkeje, často swjećaceje abo tež harowaceje skupiny. Kóždy jednotliwy šuler je jónkrótny a hódnotny.
Jako kubłanski team smy spytali, šulerjam a šulerkam wotměnu a dobre impulsy za jich swobodny čas dawać. Nowe poskitki běchu lětsa:
- přirodoškitna stacija Njeswačidło přewjedźe wječor na temu wotpadki,
- dr. Anja Pohončowa rozłoži šulerkam a šulerjam na wječorku z temu Best of rěčne kućik, kak móža swoju serbšćinu polěpšić,
- projicěrowachmy tydźenski rěčny kućik Serbskeho rozhłosa na sćěnu w foyeru internata,
- sobudźěłaćer ZARI, Fabian Kola, nawuči wobydlerjow dwójnu hłójčku hrać,
- jědnatki wuhotowachu wšelake kulturne wječorki za turistow we Wjelbiku,
- tři holcy tykachu sačk, jedna šulerka wušiwaše rubiško,
- ze Slepjanskimaj holcomaj zwučowachmy serbšćinu.
Monika Süßowa, kubłarka
