Štwórtk popołdnju zetkachmy so w kuchni serbskeho internata, zo bychmy zhromadnje plincy pjekli. Cyłe domske wonješe za słódnym ćěstom, štož wězo mnohich šulerjow přićahowaše. Wuduchmy jejka za ćěsto, tak móžachmy je hišće za wóskowanje wužiwać. Jedyn plinc po druhim pječechmy w horcej pónoji na butře abo woliju. Dźěłachmy kaž w pjekarni. Kóždy měješe swój nadawk, zo bychu so plincy spěšnišo złoto-brune na nas smjeli. Ze specielnej techniku a wjele nazhonjenjom wobroćachmy plincy do powětra mjetajo. Prěnja škla ćěsta běše spěšnje prózdna, tuž změšachmy hnydom dalšu a potom hišće třeću, zo bychmy cyły internat nasyćić móhli. Knjez Pöpel dyrbješe samo dwójce nakupować hić, dokelž ćěsto tak spěšnje přetrjebachmy. Hotowy plinc połožichmy z pónoje na taler, zo by so ćopły a čerstwy jěsć móhł. Wulkeho nawala šulerjow dla njewosta ani jenički plinc wyše. Mějachmy tójšto słódnych pomazankow, kaž šokolodźanu kremu, marmeladu, samo dźěłanu jabłučnicu abo tež cyle klasisce cokor z cymtom. Tajke popołdnja su přeco te najrjeńše w internaće, mějachmy wjele wjesela a wjeselu so hižo na přichodny króć, hdyž rěka: “Pječemy zhromadnje plincy!”

Fiodor Nowak