Rěčny centrum WITAJ

 

Rěčny centrum WITAJ je samostatny wotrjad Domowiny – Zwjazka Łužiskich Serbow z. t. Wón załoži so w lěće 2001. Swoje sydło ma w Budyšinje. W Choćebuzu je wotnožka za Delnju Łužicu.

Naš nadawk je, aktiwity k zdźerženju a šěrjenju serbskeje rěče wuwiwać. Při tym dźiwamy wosebje na žiwe a awtentiske posrědkowanje serbskeje rěče w pěstowarnjach a šulach. Dźěći a młodostni maja tu móžnosć, serbsku rěč na najwyšim niwowje nawuknyć. Tež dźěći z němskorěčnych staršiskich domow móža rěč zrozumić a rěčeć nawuknyć. Rěč posrědkuje so na bazy wupruwowanych metodow. Za staršich, kotřiž sej za swoje dźěći serbskorěčne kubłanje přeja, poskićuje Rěčny centrum WITAJ w Budyšinje poradźowanske rozmołwy.
 
Za wšitkich serbsce wuknjacych wuwiwamy moderne a atraktiwne wuknjenske srědki a organizujemy projekty z wólnočasnym charakterom kaž tež specifiske rěčne kursy.
 
Dołhu tradiciju dźěćaceju časopisow "Płomjo" a "Płomje", serbskeho pedagogiskeho časopisa "Serbska šula" a informaciskeho zešiwka "Lutki" za pěstowarske dźěći a jich staršich wjedźemy jako wudawaćel dale.
 
My přewodźamy a wabimy za serbskorěčne pedagogiske dźěło w dźěćacych dnjowych přebywanišćach a w šulach na zakładźe wědomostnych přepytowanjow a poradźujemy praktikarjow w jich wšědnym dźěle.
 
Jako nošer internatow dawamy gymnaziastam druhe doma, hdźež wuwiwaja so k samostatnym wosobinam a hdźež dožiwjeja serbskorěčnu zhromadnosć jako hódnotnu wosebitosć, na kotruž su hordźi a kotraž wobwliwuje jich identitu.
 
Młody team serbskich socialnych pedagogowkow skutkuje w zapadnym dźělu serbskeho sydlenskeho ruma wokrjesa Budyšin a zaruča w nim mobilne młodźinske dźěło, šulske socialne dźěło a swójbne kubłanje.
 
Nimo toho poskićuje Rěčny centrum WITAJ młodostnym wukubłanske městno kaž tež móžnosć, swoje Dobrowólne socialne lěto na polu kultury absolwować.
 
Rěčny centrum WITAJ financuje so přez Załožbu za serbski lud, kotraž dóstawa lětnje přiražki Zwjazka, Swobodneho stata Sakska a Kraja Braniborska.
 

Prócowanje Rěčneho centruma WITAJ wo wobchowanje a šěrjenje serbšćiny (PDF, 139 KB)